Langemunt

De naam der straat zou in verband te brengen zijn met het feit dat de Gentenaren toestemming kregen van Karel VII om in naam van Filips de Schone hun eigen munt te slaan. Hetgeen gebeurde in deze straat en volgens J.J. Steyaert meer bepaald op de hoek met de Hoogpoort. Belangrijke verbindingsstraat van de Groentenmarkt met de Vrijdagmarkt en was van oudsher tot vandaag een drukke handelsstraat. Gevarieerde bebouwing van 16de tot 20ste-eeuwse architectuur, echter voornamelijk 18de-eeuwse woningen en 19de-eeuwse verbouwingen met drie verdiepingen. Moderne winkelpuien splitsen het straatbeeld op in twee registers: opeenvolging van vrij egale begane gronden en gedifferentieerde bovenverdiepingen.

De Langemunt is één van de drukste winkel-wandelstraten gelegen aan het Groot Kanonplein nabij de Vrijdagmarkt. Het was sinds de middeleeuwen gekend voor zijn goud- en zilversmederij en had hier zelfs midden 19e eeuw voor de veiligheid een nachtwaker rondlopen.
Een vroegste bron dd. 1241 spreekt over de “post Monetam”. “In de Munte” klonk het in 1296 (Korte- en Langemunt samen). Rond 1351 sprak men over “in de Langhe Munte”. Zoals de naam laat vermoeden zou hier een eerste munt gevestigd geweest zijn. Hier was “de Munt” gevestigd op de hoek van de Langemunt met de Hoogpoort. Er is ook de verwijzing dat de Lange Munt in verband te brengen is met het feit dat de Gentenaren toestemming kregen van Karel VII om in naam van Filips de Schone hun eigen munt te slaan.
Op enkele plaatsen is de weelde van toen nog aan te treffen. De Langemunt heeft een rijk verleden en verscheidene gebouwen vertonen nog steeds de uitstraling die herinnert aan deze periode.
Tot november 1907 reed er een tram door de Lange Munt. Omwillevan de smalle doorgang koos de stad voor een ander traject langsheen de Cataloniëstraat over de Botermarkt naar het St.-Jacobs.