Gelukstraat

Was één der straten die de vroegere "waterwijck" vormden, een gebied tussen de Leie en de Ottogracht in eerste kwart 13de eeuw bij de portus gevoegd. Het oude straattracé bleef bewaard maar de huizen werden in de loop van 19de en 20ste eeuw aangepast en gewijzigd. Enkele kernen die terug gaan tot 17de eeuw bleven behouden.
Rond 1343 is er sprake van de Ghelucstrate. En sindsdien heeft deze straat zijn naam behouden. Waar de naam zijn oorsprong heeft is niet geweten.
Op de plaats waar nu de woningen 28, 30 en 32 staan lag van de 17e tot de 19e eeuw een kruidentuin die verschillende apothekers in het Gentse bevoorraadde.
Ooit was hier herberg “de Oranjeboom” gevestigd. Eind 17e tot begin 20e eeuw lag het afzonderlijk omgeven door woningen. Langs de huizen met oneven nummering is een verborgen binnenkoertje te bezichtigen met uitzicht op dat huis.

Over de straat is zelfs een gedicht geschreven dat de naam draagt “Gelukstraat, Gent” door Stefan Hertmans.

Het was in een oud schooltje,
en de ramen waren hoog, dat zich
de schaduw van een man tot in de
lichtkring van oud stof voorover boog.

Linden, kinderen in een onverstaanbaar
nieuwe taal, herkenning van een uitzicht
bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk
zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.

De schim van lang verloren leven
kan iemand in de armen nemen,
maar niet het waaiend lichtland
in zijn hoofd.

O paradijselijk vergeten op gewone
dagen, zij geloofd. En bij het poortje,
in de wind, staat nog een ander kind −
dat, wat ooit zijn moeder was beloofd.

Stefan Hertmans: Annunciaties (1997), p.40

Net zoals voor nog meer straten in de wijk, weet niemand van waar de naam afkomstig is. Eén ding is zeker: de straat heet al zo sinds het begin van de wijk, dus de jaren 1300.

In 1905 vond je hier in het begin van de straat naast elkaar twee café’s: In den Appel en In den Transvaalschen Boer. En ook daarvoor was er drank te vinden in de straat: al vóór 1495 stond op nummer 20 een brauwerije ghenaempt D(en) Wielken. In 1509 had je op nr. 36 ’t Schuutkin (later ’t Schip van Sinte Renuyt, en in de negentiende eeuw Cabaret St. Arnould).

Maar highlight van de straat is toch wel de Oranjeboom, die al zeker van in de zeventiende eeuw op een binnenkoer ingesloten staat door huizen.